Hırsına yenik hataları vardı. Egosuna hizmet eden doğruları oldu. İnatlarına, hatalarına ve yalanlarına rağmen hayatı acısız mı kalacaktı. Kendine ağladı. Başaramayışına öfkelendi. Ne ayrılıklar, ne terk edilmelerdi mesele. Mesele tekrar gelen yenilgiden ibaretti. Acı çekmek hakkını kullandı. Kendini acıtmak lüksünü kullandı. Sahibi olduklarının hepsi bunlardı. Anlam veremedi. Bunca gözyaşına bunca haklı olduğunu sanışa rağmen yaşadıklarını.…
İsteyebilmek diye bir meziyet var bilirmisiniz? Yardım isteyebilmek, izin isteyebilmek, hakkını isteyebilmek, Alan,sınır zaman veya saygıyı bir başkasından isteyebilmek. Haddince, hakkınca,haklılığınca, değerli olduğundan değerini isteyebilmek.
Kulaklara küpe edenlerin sözleri, bir küpenin satıcısının sattığı ürünün görülmesinin hazzını bulmayı bekler. Tutulmayı, kullanılmayı, değerli bulunmayı hak edecek gümüş ya da altın değerindeki sözleri vermiştir. Bu yüzden küpe edilmeyen, kullanılmayan, takılmayan sözler yaralar onları. Eleştirmeye başlarlar, yargılamaya, açık aramaya, haklı çıkmaya, haklılıklarını vurgulamaya emek harcarlar. Söz küpe değildir. Söylersin senden çıkar. Takan takar, takmayan…