Adam demiş, Çocuk demiş, Ev demiş… Aş demiş, İş demiş, Gel benimle uğraş demiş… Bil demiş, Konuştuğun kim unutma, eş demiş. Say demiş, Güven demiş, Sev demiş de , bunları hep bil demiş. Eş olmak, eşli olmak, evli olmak bunlar yoksa peki ne?, demiş… Bir yastık uzatmış, Bir yastıkta uzanmış. Birlikte bir ömürce yol almış.…
Sabırsız insanların sabırsızlığına, sabır göstermek zorunda olan ben. Benim sabırsızlığıma, sabır gösterecek olan kim. Sabır bir bekleme hali olsa kolay. Sabrın aslı, gerçekte bekleyememe durumu olmasında zorluk yaşanmakta. Duramayanın, sığamayanın, kendisinden değil bir başkasından beklediği sabır olmakta. Sabrın nesnesi neyse ne, Sabrın öznesinde esas mesele. Sabredende mi işlemekte, sabredileni mi kapsamakta. Sabırda, sabırsızlık da kendi…