Ey dost, Hani bir gün ben yastaydım, Hani bildiğin, bildiğinden saçmaydım. Hani ben benden çıkmış, Bildiğinden, tanıdığından geçmiştim. Sen dost, Bu gün buradasın, O gün neredeydin? Yaa dost, Demek aklın bendeydi. Demek yasın benleydi. Demek derdin benden çok. Demek yanıma gelmeye gücün yoktu. Ah dost, Benden dost olmaz sana. Bencil davranmışım yakışmaz bana. Anlamamışım ben…
Parasıyla içince hatırı kalmıyor ama, tadı her daim damakta kalmaya devam ediyor. Olay zahmet edip köpüğüyle yapmakta, ter döküp onu pişirmekte, özenip süsleyip gönülden ikram etmekte. Karşılıksız ağırlamaya misafir etme, misafire tanrı misafiri, ağırlayan kişiye de ev sahibi derdik ya. Artık kahve sokağı, kahve durağı, kahve otağı deyip kendimizi eyliyoruz. Neredeeee, o eski bayramlar😃
Baharım seninle geldi, Yazım sen oldun. Zaman geçti, Sonbahar’ım, Bir bakmışsın artık dört mevsim, Artık ben yalnız senim. ******* Kendisi ile baş-başa olmak isteyenin, bir başkasıyla işi olmaz. Benliğini kaybederek diğeri için var olan ve hatta kendini unutup diğeri olan… Diğerini yalnız bırakandır. Onu seçenin, ona verdiği yalnızlığının temel nedeni bu yüzden o olacaktır. Sorarlar?..…
Biri sana bir gün bir yerlerde “ne düşünüyorsun?” diye sorar. Sen, cevap veremezsin… Sonrasında da sadece ” nasıl gidiyor? “ lara talim edersin. Dost kaybetmek ya da edinememek böyle bir şeydir… Sayfa üyemiz Feyza Z. Hanıma bu güzel paylaşımından dolayı teşekkür ederiz.