Varlığında hiç kimseyim. Yokluğunda da ben bir hiçim. Senle, ben olmuyorum. Sensiz de ben, ben olmuyorum. İki sığmıyor bize. Bir de dar geliyor ikimize. Bir güneş tüm gezenleri ısıtmaya yetmez iken. İki güneş de fazla sıcak geliyor bir sisteme. Dirseğime dudaklarımla dokunmaya çalışır gibi yaşıyorum hayatı. Ne dirseksiz, ne de imkansızla aynı. Yetmiyor ve fazla…
Hani biricik olmak istiyoruz ya. Sadece biri için bile, Bir seferlik de olsa, Bir an dahi gerçekleşse, … Yetecek diyoruz ya!.. Hissetmek istediğimiz değerliliği , önemli olma hissini , kimlik arayışını bu kadar dibe indirmişken, Bırakın bir anı, Bırakın bir kereyi, Bir ömür boyu, hem de herkes için önemli olsak dahi elde ettiğimiz içimizdeki boşluğu…
Baharım seninle geldi, Yazım sen oldun. Zaman geçti, Sonbahar’ım, Bir bakmışsın artık dört mevsim, Artık ben yalnız senim. ******* Kendisi ile baş-başa olmak isteyenin, bir başkasıyla işi olmaz. Benliğini kaybederek diğeri için var olan ve hatta kendini unutup diğeri olan… Diğerini yalnız bırakandır. Onu seçenin, ona verdiği yalnızlığının temel nedeni bu yüzden o olacaktır. Sorarlar?..…