Küçük Bir Suçluluk

Küçücük bir suçluluk, gözden kaçacak kadar. Tüh, denilemeyecek kadar kenarda. Önemsenmeyecek kadar detayda. Kötü bir şey yapmak değil belki, küçük bir şeyi yapmamak kadar basit. Görmemek, duymamak kadar sıradan. Problem olmayacak kadar olağan. Küçücük bir suçluluk… Küçük vicdanlar büyük hesaplardan uzak. Eleklerden geçecek kadar ince. Gözle görülmeyecek kadar saydam. Ucunda kanca takılı misina ipi gibi…

Utanç Boğulmaktadır

Günün birinde, bir denizin içinde “Utanç” boğulmaktadır. “Vicdan” atılır ve onu kurtarmak ister. Ama tüm çabası nafile… Kızar kendine “Vicdan” bu, bütün işi kendiyle. Bir kez daha buna izin vermeyeceksin ve kendini affedene kadar “Suçlu” ismiyle dolaşacaksın der. Artık o “Suçlu” ’dur. Suçluluk ona yapışmış kalmıştır. Gel zaman git zaman “Rastlantı” ‘yla karşılaşır bir gün.…

Anneler Günü Dramı

Çocuklara suçluluk, Annelere beklenti, Ve insanlara hüzün yükleyen… Anneler günü reklamlarının abartılmış ajitasyonları eşliğinde bitti bu yılki anneler günü. Ne anneler kaldı aklımda ne günü. Kim annesi için ne satın almalı ve ne almazsa kötü evlatlar gurubuna katılmalıdan başka bir iz bırakmadı bu sene. Yaşasın kapitalizm. Bu anmak değil, bu hatırlamak değil. Böylesine abartmak da…

Sadece Zeki ve Yetenekli İnsanlar Harcanır

Sadece zeki insanlar ve yetenekli insanlar harcanır. Potansiyellerine varamamalarının acısıyla sert bir yok oluşa sürüklenir. Kendine inkarın, Kendine yönelmiş öfkenin, Kendine duyulan kırgınlık ve küskünlüğün, Kendine yapılan ihanetin, Neticesinde harcanmış hayatlarıyla anılırlar. Potansiyeli ve kapasitesi düşük olanların böyle bir derdi olmaz. Olabilecekleri kadarında verdikleri ve aldıkları arasında hayat içerisinde arası çok fazla açılmamış bir denge…

Agresifim Ben

Agresifim… Yarama basana, hiç acımam. Agresifim… Sinirlendirilmeye, hiç gelemem.. Agresifim… Olay çıkartmaya yer ararım, Ben olaylardan ve sorunlardan beslenirim. Agresifim dedim ya üstelemeyin, sabrım yok . Bunu fark etmeyişinize dahi tahammül edemem. Neden mi agresifim? – Bir kez söyleyeceğim. iyi dinleyin. – Bu, öğrendiğim bir güç kullanımı, üstünlük aracı, – Bu, eskilerden bir yerlerden işe…

Suçluluk

Suçluluk öyle menem bir şeydir ki, Aşırı müsamağayı ve telafi etme çabasını kendine cellat eder. Çocuğunu ihmal eden anne babayı çocuğuyla Eşini ihmal etmiş olanı eşiyle, Dostuna hata etmiş olanı dostuyla test eyler. Telafi etmek, aslının yerine aslıymış gibi hissettirebilecek sonradan ve göstermelik vicdani çırpınışlar olur. Çırpınışlar çabalayana zulüm olur, telafiler gayret verilende öfke doğurur.…

AYRILIK

” Kim bir şeylerden ayrılmak zorunda kalmadı ki? ” Ne kadar da rahatsız edici bir cümle haline gelir, eğer birisi sizi teskin etmek için kullanıyorsa. Ayrılık da tıpkı bu cümlenin hazmedilemeyişi gibi, bir çırpıda kabul edilemez. Hangimiz isteyerek koptuğumuz bir şeye ayrılık der ki? Ayrılığın, ayrılık olabilmesi için istemsiz olması ve acı vermesi gerekir. Giderken…