ACILARIMI MİSAFİR ETTİM

Pek çok acı, Kendimizi yeterince önemsemediğimizden. Kalanları ise, Hayatı ve yaptıklarımızı yeterince önemsemediğimizden ortaya çıkar. Kendi ellerimizle çağırdığımız, buyur ettiğimiz acılarımızı layıkıyla ağırlar oluruz. Hele bir de, bunu başkalarını yeterince önemsememe şekline çevirmiş isek… İşte o zaman da, başkalarına acı vermeye başladığımızı söyleyebiliriz. Yaşamak ciddi bir iştir. Hayat bizi ciddiye alır. Biz kendimizi ciddiye almıyorsak,…

ADAM, DEMİŞ

Adam demiş, Çocuk demiş, Ev demiş… Aş demiş, İş demiş, Gel benimle uğraş demiş… Bil demiş, Konuştuğun kim unutma, eş demiş. Say demiş, Güven demiş, Sev demiş de , bunları hep bil demiş. Eş olmak, eşli olmak, evli olmak bunlar yoksa peki ne?, demiş… Bir yastık uzatmış, Bir yastıkta uzanmış. Birlikte bir ömürce yol almış.…