Kıvılcım

Verilmiş her yaşam bir kıvılcım gibi parlar ve söner. Kimi kıvılcımlar alev olur yangın çıkartır. Kimi kıvılcımlar, başka kıvılcımlar yaratır. Bazısı sadece çevresini aydınlatır. Bazısı da gören oldumu diyemeden sonlanır. Pek çok insan fener olmak ister. Yıldızlar gibi parlamaktan bahseder. Hayaller güzeldir. Ateş böcekleri de böyledir. Onlar da büyük ihtimal, bir günleri daha olsun ister.…

Öfkenin Ateşinde

Elini savurduğu gibi, rüzgarından yıkıldı hizasındaki. Bakışlarıyla delip geçtiği delikten, duvardaki yanık izi görüldü. Dilini şaklatıp savurduğu kelimeler, kırbaç oldu da sırtında patladı. Elini bile sürmeden, tarifsiz acılar yaşattı ona. Pişman etti. Doğduğuna, sorduğuna, olduğuna, yaptığına ve yapmadığına. Pişman oldu. Başladı ondan af dilemeye. Yalvardı, yalvardı… Yalvarışları, alevin sıcağında bir kalıp tereyağı gibi eriyip toprağa…