Garip Diyaloglar Sokağı

Vakit, akşam vakti. Gün aydınlık. Hani insanlar yürür, kedisini köpeğini gezdirir ya işte tam o saatler. Genç adam köpeğini benim yavru kedilere doğru götürdüğünü görüyorum ve atılıyorum. Hop… O yavrular sahipsiz değil. – çocuk geri atılıyor bende sekiz tane var. Ben severim kedileri bizde yanlış olmaz. Eee köpeği niye kedilere doğru sürüyorsun – kedilerin dövüyor…

Geçen Gün Yine Safarideydim

Çok büyük atmak, 🙄Bilmemekten mi? 🙄karekteri mi öyle? 🙄dikkat çekmek mi istiyor? 🙄kulağı mı duymuyor? 🙄bizi mi fazla hafife alıyor? 🙄abartmayı mı seviyor? 🙄atarım bir yalan, yediririm inan mı diyor? 🙄ayarsız mı geziyor? Bilinmez ama desteksiz atanlar hiçte az değil. Demek ki bu baya iş yapıyor. Nerede kalmıştım, İşte o fil on metreyi geçiyor. Başladı…

Uykularını Kaçırır

Kimden şüphe duyar en çok insan aslında, bilir misim? Söyleyeyim, Kendinden… Ve kendinden şüphe duyan, artı, hiç kimseden ve hiç bir şeyden emin olamaz. Korku sarar, Şüphe sarmalar, Vesveseler onu oyalar. Obsesyon mu dersin sonrasına, takıntı mı dersin, kıskançlık mı, yoksa güvensizlik mi dersin bilmem. Saldırganlıkla öfke ve de depresyonu da ister istemez arasına eklersin.…